الوقت- چندین کودک افغانستانی که مجبور به تحمل مسئولیت حمایت از خانوادههایشان بودهاند، گفتهاند که پس از اینکه نانآورشان بیمار، معتاد یا ناتوان از کار میشود، مجبور میشوند مدرسه، بازی و رویاهای کودکی خود را کنار بگذارند تا کار کنند و خانوادههایشان را تأمین کنند.
آنها اشاره میکنند که به دلیل وظایف خانوادگی، از تحصیل و فعالیتهایی که از آنها لذت میبرند محروم میشوند و فرصتهایی برای دنبال کردن اهداف خود ندارند.
به گزارش شفقنا، در همین حال، بسیاری از فعالان حقوق کودک هشدار میدهند که مجبور کردن کودکان به کار و نقشهای بزرگسالی، آنها را به بلوغ زودرس سوق میدهد و میتواند به آموزش، سلامت و رشد آنها آسیب برساند.
عثمان، ۱۴ ساله، بزرگترین فرزند خانوادهاش است. پس از سکته مغزی پدرش، او مجبور شد شغل حمایت از خانوادهاش را برعهده بگیرد.
او توضیح میدهد که در ابتدا در کنار جادهها آب میفروخته و اکنون برای تأمین هزینههای خانواده، آب هویج را بر روی گاری دستی میفروشد.
عثمان میگوید:«پدرم سکته مغزی کرد و فلج شد. من سه خواهر و دو برادر کوچکتر دارم و نمیدانستم چه کار کنم».
