الوقت- بر اساس دادههایی که بنیاد «باربارا بوش» برای سوادآموزی خانواده به آن استناد کرده است، حدود ۵۴ درصد از آمریکاییهای ۱۶ تا ۷۴ ساله در سطح پایه ششم یا پایینتر مطالعه میکنند، یعنی در سطحی معادل توانایی خواندن یک کودک ۱۱ یا ۱۲ ساله. این رقم معادل حدود ۱۳۰ میلیون نفر است.
به گزارش ایندیپندنت، اندرو رابرتس، رئیس بنیاد باربارا بوش برای سوادآموزی خانواده در گفتگو با برنامه «Aging Untold» گفت:«ما آن را بحران خاموش مینامیم، چون چندان درباره آن صحبت نمیشود».
این مشکل میتواند در موقعیتهای روزمره خود را نشان دهد؛ از دسترسی و استفاده از خدمات درمانی گرفته تا درک اسناد و فرمهای اداری و پیدا کردن شغل. فردی که مهارتهای سواد خواندن محدودی دارد ممکن است در درک فرم رضایتنامه پزشکی، استفاده از سامانه پزشکی از راه دور یا دنبال کردن دستورالعملهای کتبی با مشکل مواجه شود.
برای مثال، تنها در منطقه کانزاسسیتی در ایالت میسوری، حدود ۶۸۰ هزار بزرگسال از مهارتهای پایین سواد خواندن برخوردارند، سطحی که از توانایی درک تنها کلمات و عبارتهای ساده تا ناتوانی کامل یا تقریباً کامل در درک زبان نوشتاری را شامل میشود.
بر اساس گزارش بنیاد باربارا بوش، شهرستانهایی که پایینترین نرخ سواد را دارند، اغلب با فقر بیشتر، پیامدهای نامطلوبتر در حوزه سلامت و تحرک اقتصادی کمتر نیز مواجهاند.
نرخ سواد همچنین در مناطق مختلف متفاوت است؛ بهطور کلی، مناطق غرب میانه و شمالشرق آمریکا سطوح بالاتر و باثباتتری از سواد را گزارش میکنند، در حالی که در جنوب و غرب، شکاف میان شهرستانها بیشتر است.
پیامدهای اقتصادی این وضعیت نیز میتواند قابلتوجه باشد. افرادی که مهارتهای خواندن محدودی دارند، ممکن است در پیدا کردن مشاغل با درآمد مناسب با مشکل مواجه شوند. همچنین سطح پایین سواد با افزایش هزینههای خدمات درمانی ارتباط داشته است.
سازمان «ProLiteracy»یک نهاد غیرانتفاعی فعال در زمینه سوادآموزی بزرگسالان، برآورد میکند که سالانه تا ۲۳۸ میلیارد دلار از هزینههای خدمات درمانی در آمریکا با پایین بودن سطح سواد بزرگسالان مرتبط باشد. یکی از دلایل این مسئله آن است که افراد ممکن است دستورالعملهای مربوط به درمان یا اطلاعات مربوط به مراقبتهای پیشگیرانه را بهدرستی درک نکنند.
رابرتس گفت:«وقتی با بزرگسالانی مواجه میشویم که سطح سواد پایینی دارند، کودکانی که در چنین خانوادههایی بزرگ میشوند، ۷۲ درصد احتمال دارد که خودشان نیز با سطح پایین سواد بزرگ شوند.»
برای برنادِت گریوز، ۶۱ ساله، مشکل سواد خواندن تا سالهای بزرگسالی ادامه پیدا کرد. او گفت که دوره دوازدهم را نیز بدون اینکه خواندن را یاد گرفته باشد به پایان رسانده است.
گریوز گفت:«نمیتوانستم بخوانم. هنوز هم نمیتوانم درست املا کنم. آن زمان فقط ما را از یک پایه به پایه بعد میفرستادند».
گریوز به مدت ۲۰ سال بهعنوان نیروی خدماتی و مسئول سرو غذا در کافهتریا کار کرد، اما نمیداند اگر از سالهای کودکی خواندن را یاد گرفته بود، چه میزان درآمد بیشتری میتوانست داشته باشد.
او سرانجام در برنامه آموزشی بزرگسالان «Literacy KC» در کانزاسسیتی ثبتنام کرد، برنامهای که طبق این گزارش، سالانه به حدود ۲ هزار بزرگسال خدمات آموزشی ارائه میدهد.
گریوز زمانی که این برنامه را آغاز کرد، در حد سطح مهدکودک یا کلاس اول توانایی خواندن داشت. او اکنون در سطح پایه پنجم مطالعه میکند. گریوز گفت:«حس خوبی دارد. همیشه چند کتاب در ماشینم میگذارم تا اگر منتظر کسی بودم، بتوانم کتاب بخوانم».
